Дуплекор в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению дуплекора в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток дуплекора, взаимодействие с другими лекарствами, применение дуплекора (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Дуплекор®
Международное название: Нет
Лекарственная форма:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой 10 мг/5 мг, 10 мг/10 мг, 20 мг/5 мг и 20 мг/10 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
Фарм. группа:
Гиполипидемические препараты. Гиполипидемические средства, комбинации. Ингибитор ГМГ-КоА редуктазы, прочие комбинации. Аторвастатин и амлодипин. Код АТХ C10BX03
Условия хранения:
В оригинальной упаковке в защищенном от света и влаги месте, при температуре от 15 0С до 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать после истечения срока годности!
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, круглой формы, двояковыпуклые, с гравировкой на одной стороне «СЕ3» и диаметром около 9,0 мм (для дозировки 10 мг/5 мг).

Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, круглой формы, двояковыпуклые, с гравировкой на одной стороне «СЕ5» и диаметром около 9,0 мм (для дозировки 10 мг/10 мг).

Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, круглой формы, двояковыпуклые, с гравировкой на одной стороне «СЕ4» и диаметром около 15,5 х 8 мм (для дозировки 20 мг/5 мг).

Таблетки, покрытые пленочной оболочкой белого цвета, круглой формы, двояковыпуклые, с гравировкой на одной стороне «СЕ6» и диаметром около 15,5 х 8 мм (для дозировки 20 мг/10 мг).

Состав дуплекора в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество дуплекора

аторвастатин L-лизин 12,628 мг (эквивалентно аторвастатину 10 мг), амлодипина бесилат 6,944 мг (эквивалентно амлодипину 5 мг) для дозировки 10 мг/5 мг; аторвастатин L-лизин 12,628 мг (эквивалентно аторвастатину 10 мг), амлодипина бесилат 13,888 мг (эквивалентно амлодипину 10 мг) для дозировки 10 мг/10 мг; аторвастатин L-лизин 25,256 мг (эквивалентно аторвастатину 20 мг), амлодипина бесилат 6,944 мг (эквивалентно амлодипину 5 мг) для дозировки 20 мг/5 мг; аторвастатин L-лизин 25,256 мг (эквивалентно аторвастатину 20 мг), амлодипина бесилат 13,888 мг (эквивалентно амлодипину 10 мг) для дозировки 20 мг/10 мг
12,628 мг аторвастатин L-лизині (10 мг аторвастатинге баламалы), 6,944 мг амлодипин бесилаты (5 мг амлодипинге баламалы) 10 мг/5 мг доза үшін; 12,628 мг аторвастатин L-лизині (10 мг аторвастатинге баламалы), 13,888 мг амлодипин бесилаты (10 мг амлодипинге баламалы) 10 мг/10 мг доза үшін; 25,256 мг аторвастатин L-лизині (20 мг аторвастатинге баламалы), 6,944 мг амлодипин бесилаты (5 мг амлодипинге баламалы) 20 мг/5 мг доза үшін; 25,256 мг аторвастатин L-лизині (20 мг аторвастатинге баламалы), 13,888 мг амлодипин бесилаты (10 мг амлодипинге баламалы) 20 мг/10 мг доза үшін

Вспомогательные вещества в дуплекоре

целлюлоза микрокристаллическая (тип 102), кальция карбонат, крахмал кукурузный частично прежелатинизированный, натрия кроскармеллоза, натрия карбоксикрахмал (тип А), кремния диоксид коллоидный безводный, гидроксипропилцеллюлоза, магния стеарат, полисорбат 80, кальция оксид, состав пленочной оболочки Опадрай II 85F 18422 белый: спирт поливиниловый, частично гидролизованный, титана диоксид (Е 171), макрогол 4000, тальк
микрокристалды целлюлоза (102 типті), кальций карбонаты, ішінара желатинделген жүгері крахмалы, натрий кроскармеллозасы, натрий карбоксикрахмалы (А типті), сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, гидроксипропилцеллюлоза, магний стеараты, полисорбат 80, кальций оксиді, үлбірлі қабықтың құрамы Опадрай II 85F 18422 ақ: поливинил спирті, ішінара гидролизденген, титанның қостотығы (Е 171), макрогол 4000, тальк

Показания к применению таблеток дуплекора

  • лечение артериальной гипертензии у пациентов с дислипидемией, состояние которых адекватно контролируется приемом амлодипина и аторвастатина при следующих заболеваниях:
  • первичная гиперхолестеринемия, включая семейную гиперхолестеринемию (семейная гетерозиготная гиперхолестеринемия), либо комбинированная (смешанная) гиперлипидемия
  • гомозиготная семейная гиперхолестеринемия
  • гиполипидемическая диета и другие нефармакологические методы лечения дислипидемии оказываются мало- или неэффективными
Препарат рекомендуется применять в тех случаях, когда необходима комбинированная терапия амлодипином и невысокими дозами аторвастатина.
  • дислипидемиясы бар емделушілерде артериялық гипертензияны емдеуде, амлодипин және аторвастатин қабылдаумен жай-күйі талапқа сай бақыланатын төмендегі ауруларда:
  • алғашқы гиперхолестеринемияда, отбасылық гиперхолестеринемияны (отбасылық гетерозиготалы гиперхолестеринемияда) болмаса біріктірілген (аралас) гиперлипидемияны қоса
  • гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемияда
  • гиполипидемиялық ем-дәм және дислипидемияны емдеудің басқа да фармакологиялық емес әдістері аз немесе тиімсіз болғанда
Препаратты амлодипинмен және аторвастатиннің жоғары емес дозаларымен біріктірілген ем қажет болған жағдайларда қолдану ұсынылады.

Противопоказания дуплекора в таблетках

  • повышенная чувствительность к амлодипину и другим производным дигидропиридина, аторвастатину или любому компоненту препарата
  • выраженная артериальная гипотензия
  • шок (включая кардиогенный шок);
  • гемодинамически нестабильная сердечная недостаточность после острого инфаркта миокарда, гемодинамически значимый аортальный стеноз, нестабильная стенокардия
  • миопатия
  • женщины репродуктивного возраста, не пользующиеся адекватными методами контрацепции
  • активные заболевания печени или стойкое повышение активности «печеночных» ферментов более чем в 3 раза выше нормы неясной этиологии
  • сочетанное применение с итраконозолом, кетоконозолом и телитромицином
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет (из-за недостаточности данных по безопасности и эффективности)
  • амлодипинге және дигидропиридиннің басқа туындыларына, аторвастатинге немесе препараттың кез келген компонентіне жоғары сезімталдық
  • айқын артериялық гипотензия
  • шок (кардиогендік шокты қоса);
  • жедел миокард инфарктісінен кейінгі гемодинамикалық тұрақсыз жүрек жеткіліксіздігі, гемодинамикалық елеулі аорталық стеноз, тұрақсыз стенокардия
  • миопатия
  • контрацепцияның талапқа сай әдістерін пайдаланбайтын ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдер
  • бауырдың белсенді аурулары немесе «бауыр» ферменттері белсенділігінің этиологиясы түсініксіз қалыптан 3 еседен астам тұрақты жоғарылауы
  • итраконозолмен, кетоконозолмен және телитромицинмен үйлестіре қолдану
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалық және жасөспірімдік жас (қауіпсіздігі мен тиімділігі бойынша деректердің жеткіліксіздігіне байланысты)

Побочные действия таблеток дуплекора

Часто (от ≥ 1/100 до < 1/10)
  • головная боль, головокружение, бессонница, сонливость, парестезия, гипестезия, утомляемость
  • учащенное сердцебиение, приливы крови к коже лица
  • тошнота, диспепсия, диарея, запор, метеоризм, боли в области живота
  • миалгия, артралгия, астения, боль в груди и, боль в области поясницы
  • отеки, отеки голеностопных суставов
  • повышенная чувствительность
  • кожная сыпь, зуд
  • увеличение уровня аланин-аминотрансаминазы, креатинфосфокиназы в сыворотке крови
Нечасто (от ≥ 1/1000 до <1/100)
  • изменение настроения (в т. ч. тревожность), депрессия, амнезия, периферическая невропатия, обморочное состояние, тремор, дисгевзия, общее недомогание
  • гипергликемия, гипогликемия
  • расстройства зрения (в т.ч. диплопия)
  • шум в ушах
  • гипотензия
  • сухость во рту, рвота
  • алопеция, пурпура, нарушение пигментации кожи, гипергидроз, экзантема
  • миопатия, мышечные спазмы
  • ринит, диспноэ
  • нарушение мочеиспускания, никтурия, поллакиурия
  • эректильная дисфункция, гинекомастия
  • увеличение или снижение массы тела
  • тромбоцитопения
Редко (от ≥ 1/10 000 до < 1/1 000)
  • психоз
  • панкреатит, гепатит, холестатическая желтуха
  • миозит, острый некроз скелетных мышц
  • периферические отеки
  • гипербилирубинемия
Очень редко (< 1/10 000)
  • анафилактические реакции, ангионевротический отёк, крапивница, отёк Квинке, буллезная сыпь (включая мультиформную эритему, эксфолиативный дерматит, синдром Стивенса - Джонсона, токсический эпидермальный некролиз), светочувствительность
  • инфаркт миокарда, желудочковая тахикардия, брадикардия, фибрилляция предсердий, аритмии, васкулит
  • кашель
  • гастрит, гипертрофический гингивит, печеночная недостаточность
  • мышечный гипертонус, разрыв сухожилия
  • лейкопения
Жиі (≥ 1/100 –ден < 1/10 дейін)
  • бас ауруы, бас айналуы, ұйқысыздық, ұйқышылдық, парестезия, гипестезия, қажу
  • жиілеген жүрек қағуы, бет терісіне қан құйылуы
  • жүрек айнуы, диспепсия, диарея, іш қатуы, метеоризм, іш аумағының ауыруы
  • миалгия, артралгия, астения, кеуде ауыруы, және, бел аумағының ауыруы
  • ісінулер, тобық буындарының ісінуі
  • жоғары сезімталдық
  • тері бөртпесі, қышыну
  • қан сарысуындағы аланин-аминотрансаминаза, креатинфосфокиназа деңгейінің артуы
Жиі емес (≥ 1/1000-ден < 1/100 дейін)
  • көңіл-күй өзгеруі (оның ішінде үрейлену), депрессия, амнезия, шеткергі невропатия, естен тану, тремор, дисгевзия, жалпы дімкәстік
  • гипергликемия, гипогликемия
  • көру бұзылыстары (оның ішінде диплопия)
  • құлақтағы шуыл
  • гипотензия
  • ауыз құрғауы, құсу
  • алопеция, пурпура, тері пигментациясы бұзылуы, гипергидроз, экзантема
  • миопатия, бұлшықет түйілуі
  • ринит, диспноэ
  • несеп шығарудың бұзылуы, никтурия, поллакиурия
  • эректильді дисфункция, гинекомастия
  • дене салмағының артуы немесе төмендеуі
  • тромбоцитопения
Сирек (≥ 1/10 000 –ден < 1/1 000 дейін)
  • психоз
  • панкреатит, гепатит, холестатикалық сарғаю
  • миозит, қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы
  • шеткергі ісінулер
  • гипербилирубинемия
Өте сирек (< 1/10 000)
  • анафилактикалық реакциялар, ангионевротикалық ісіну, есекжем, Квинке ісінуі, буллезді бөртпе (мультиформалы эритеманы, эксфолиативті дерматитті, Стивенс – Джонсон синдромын, уытты эпидермальді некролизді қоса), жарыққа сезімталдық
  • миокард инфарктісі, қарыншалық тахикардия, брадикардия, жүрекше фибрилляциясы, аритмиялар, васкулит
  • жөтел
  • гастрит, гипертрофиялық гингивит, бауыр жеткіліксіздігі
  • бұлшықет гипертонусы, сіңір үзілуі
  • лейкопения

Особые указания к применению

Хроническая сердечная недостаточность
У пациентов с ХСН неишемической этиологии при применении амлодипина существует вероятность возникновения отека легких. Поэтому таким пациентам препарат следует назначать с осторожностью.

Нарушения функции печени
Перед началом лечения аторвастатином и периодически во время лечения необходимо контролировать функцию печени. В случае повышения активности «печеночных» ферментов, превышающих верхнюю границу нормы (ВГН) в 3 раза, рекомендуется снизить дозу препарата или прекратить его прием. У пациентов с нарушениями функции печени период полувыведения амлодипина увеличивается, поэтому препарат Дуплекор® таким пациентам следует назначать с осторожностью.

С осторожностью следует назначать Дуплекор® пациентам, злоупотребляющим алкоголем и/или имеющим заболевания печени в анамнезе.

Действие на скелетные мышцы
У пациентов, получавших аторвастатин, наблюдалась миалгия. Диагноз миопатии следует предполагать у пациентов, принимающих ингибиторы ГМГ-КоА редуктазы, у которых отмечаются необъяснимые симптомы, например, боль или болезненность мышц, мышечная слабость или мышечные судороги. В таких случаях необходим контроль активности креатинфосфокиназы (КФК). Активность КФК не следует измерять после интенсивных физических нагрузок или при наличии вероятной альтернативной причины повышения активности КФК. Если активность КФК значительно превышает норму более чем в 5 раз по сравнению с верхней границей нормы, активность КФК следует определять регулярно в течение 5 - 7 дней для подтверждения результатов.

Перед началом применения препарата Дуплекор®, при приеме аторвастатина в монотерапии, пациентам с факторами риска развития рабдомиолиза следует принимать препарат с осторожностью.

Активность КФК необходимо определять перед началом лечения аторвастатином в следующих ситуациях:
  • нарушение функции почек
  • гипотиреоз
  • собственный или семейный анамнез мышечных заболеваний
  • наличие в анамнезе миотоксичности на фоне приема других ингибиторов ГМГ-КоА- редуктазы или фибратов
  • заболевания печени в анамнезе и/или злоупотребление алкоголем
  • у пациентов пожилого возраста (> 65 лет) в случае наличия факторов риска развития рабдомиолиза.
Во время лечения
  • рекомендуется проинформировать пациентов о необходимости незамедлительно сообщать врачу о случаях неожиданного появления мышечных болей, мышечной слабости или спазмах, особенно в сочетании с недомоганием или лихорадкой.
  • если мышечная боль, слабость или судороги возникают в процессе лечения препаратом Дуплекор®, следует осуществлять контроль активности КФК. Если будет установлено, что активность КФК более чем в 5 раз превысила верхнюю границу нормы лечение, следует прекратить.
  • если мышечные симптомы резко выражены и вызывают ежедневный дискомфорт в течение всего дня, даже в том случае, если активность КФК повышена менее чем в 5 раз в сравнении с верхней границей нормы, лечение следует прекратить.
В случае исчезновения симптомов и возвращении к норме активности КФК, следует рассмотреть вопрос о повторном назначении препарата Дуплекор® с меньшей дозой аторвастатина и тщательном наблюдении за пациентом.

Повышение активности КФК следует учитывать при дифференциальной диагностике болей в грудной клетке при оценке вероятности развития инфаркта миокарда. При применении аторвастатина, как и других препаратов этого класса, описаны редкие случаи рабдомиолиза с острой почечной недостаточностью, обусловленной миоглобинурией.

Особенности влияния на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
Исследования по влиянию препарата на способность к управлению транспортными средствами и использованию механизмов не проводились. Следует соблюдать осторожность при вождении автотранспорта и управлении механизмами при приеме препарата Дуплекор®, учитывая возможное развитие чрезмерного снижения АД, головокружения и обморока.
Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі
Этиологиясы ишемиялық емес СЖЖ бар емделушілерде амлодипин қолданғанда өкпе ісінуі туындауының ықтималдығы бар. Сондықтан бұндай емделушілерге препаратты сақтықпен тағайындау керек.

Бауыр функциясы бұзылуы
Аторвастатинмен ем бастар алдында және мезгіл-мезгіл емдеу уақытында бауыр функциясын бақылау керек. «Бауыр» ферменттері белсенділігі қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) 3 есе асатын жоғарылауы жағдайында препарат дозасын төмендету немесе оны қабылдауды тоқтату ұсынылады. Бауыр функциясы бұзылуы бар емделушілерде амлодипиннің жартылай шығарылу кезеңі ұлғаяды, сондықтан бұндай емделушілерге Дуплекор® препаратын сақтықпен тағайындау керек.

Дуплекорды® алкогольді шамадан тыс пайдаланушы және/немесе сыртартқысында бауыр аурулары бар емделушілерге сақтықпен тағайындау керек.

Қаңқа бұлшықеттеріне әсері
Аторвастатин қабылдаушы емделушілерде миалгия байқалды. Миопатия диагнозына түсініксіз симптомдар, мысалы, бұлшықеттің ауыруы немесе ауырсынуы, бұлшықет әлсіздігі немесе бұлшықет құрысулары анықталған, ГМГ-КоА редуктаза тежегіштерін қабылдаушы емделушілерде күдіктенуге болады. Бұндай жағдайларда креатинфосфокиназа (КФК) белсенділігін бақылау керек. КФК белсенділігін қарқынды дене жүктемесінен кейін немесе КФК белсенділігі жоғарылауының ықтимал альтернативті себептері болғанда өлшеуге болмайды. Егер КФК белсенділігі қалыптың жоғарғы шегімен салыстыру бойынша қалыптан елеулі 5 еседен астам жоғарыласа, КФК белсенділігін нәтижесін нақтылау үшін 5 - 7 күн бойына ұдайы бақылау керек.

Дуплекор® препаратын қолдануды бастар алдында, монотерапияда аторвастатин қабылдағанда, рабдомиолиз даму қаупі факторы бар емделушілерге препаратты сақтықпен қабылдау керек.

КФК белсенділігін аторвастатинмен емді бастар алдында төмендегі жағдайларда анықтау керек:
  • бүйрек функциясы бұзылуы
  • гипотиреоз
  • өзінің немесе отбасылық сыртартқысында бұлшықет ауруларының болуы
  • сыртартқысында ГМГ-КоА- редуктазаның басқа тежегіштерін немесе фибраттар қабылдау аясындағы миоуыттылық болуы
  • сыртартқысында бауыр аурулары болуы және/немесе алкогольді шамадан тыс пайдалану
  • егде жастағы емделушілерде (> 65 жас) рабдомиолиз даму қаупі факторы болған жағдайда.
Емдеу уақытында
  • күтпеген жерден бұлшықет ауырулары пайда болғаны туралы, бұлшықет әлсіздігі немесе түйілулерінің, әсіресе дімкәстікпен немесе қызбамен үйлесімдегі жағдайлары жөнінде дәрігерге дереу хабарлау қажеттігі туралы емделушілерді хабардар ету ұсынылады.
  • егер Дуплекор® препаратымен емдеу үдерісінде бұлшықет ауырулары, әлсіздік немесе құрысулар туындаса, КФК белсенділігіне бақылау жүргізу керек. Егер КФК белсенділігі қалыптың жоғарғы шегінен 5 еседен астам жоғарылағаны анықталса емдеуді тоқтату керек.
  • егер бұлшықет симптомдары күрт білінсе және күні бойына күн сайын жайсыздық туындатса, тіпті КФК белсенділігі қалыптың жоғарғы шегімен салыстырғанда 5 еседен аз жоғарылаған жағдайда да, емдеуді тоқтату керек.
Симптомдары жойылған және КФК белсенділігі қалыпқа түскен жағдайда да Дуплекор® препаратын аторвастатиннің төмен дозасымен қайта тағайындау және емделушіні мұқият бақылау туралы мәселені қарастыру керек.

Миокард инфарктісі дамуының ықтималдығын бағалауда кеуде қуысының ауыруларын дифференциалды диагностикалауда КФК белсенділігі жоғарылауын ескеру керек. Аторвастатинді қолданғанда, осы кластың басқа да препараттарындағы сияқты, миоглобинуриямен байланысты, жедел бүйрек жеткіліксіздігімен рабдомиолиздің сирек жағдайлары сипатталған.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың көлік құралдарын басқаруға және механизмдерді пайдалануға қабілетіне әсері бойынша зерттеулер жүргізілмеген. АҚ шамадан тыс төмендеуі дамуы, бас айналуы және естен тану мүмкіндігін ескере отырып, Дуплекор® препаратын қабылдағанда автокөлік жүргізу және механизмдерді басқаруда сақтық жасау керек.

Дозировка и способ применения

Внутрь, по 1 таблетке 1 раз в сутки в любое время суток, независимо от времени приема пищи.

Применять Дуплекор® в качестве стартовой монотерапии не рекомендуется, так как дозу препарата Дуплекор® следует определять путем титрования дозы отдельных компонентов препарата с учётом данных о дозах и способах применения амлодипина и аторвастатина.

В соответствии с результатами титрования дозы, рекомендуемой дозой является одна таблетка препарата Дуплекор® 10 мг/5 мг, одна таблетка препарата Дуплекор® 10 мг/10 мг, одна таблетка препарата Дуплекор® 20 мг/5 мг или одна таблетка препарата Дуплекор® 20 мг/10 мг один раз в сутки. Максимальная суточная доза составляет одна таблетка препарата Дуплекор® 20 мг/10 мг один раз в сутки.

Препарат применяют в сочетании с немедикаментозными средствами лечения, включая диету, физические нагрузки, снижение массы тела у пациентов с ожирением, отказ от курения. При применении у пациентов с артериальной гипертензией в дозе 5 мг/10 мг (в начале терапии) необходим контроль АД каждые 2 - 4 недели и, при необходимости, возможно увеличение дозы до 10 мг/10 мг/сутки. При ИБС рекомендуемая доза 10 мг/5 мг один раз в сутки.

Пациенты пожилого возраста
Коррекции дозы препарата Дуплекор® не требуется.

Пациенты с нарушением функции печени
Дуплекор® противопоказан пациентам с заболеваниями печени в активной фазе или со стойким повышением активности «печеночных» ферментов в сыворотке крови, превышающей верхнюю границу нормы (ВГН) в 3 раза.

Пациенты с нарушением функции почек
Коррекции дозы препарата не требуется.
Ішке, 1 таблеткадан тәулігіне 1 рет тәуліктің кез келген уақытында, тамақ ішуге байланыссыз.

Дуплекорды® старттық монотерапия ретінде қолдану ұсынылмайды, өйткені Дуплекор® препаратының дозасын амлодипин мен аторвастатин дозалары және қолдану тәсілдері туралы деректерді ескере отырып, препараттың жекелеген компоненттерінің дозасын титрлеу жолымен анықтау керек.

Дозаның титрлеу нәтижесіне сәйкес ұсынылатын доза тәулігіне бір рет Дуплекор® препаратының 10 мг/5 мг бір таблеткасы, Дуплекор® препаратының 10 мг/10 мг бір таблеткасы, Дуплекор® препаратының 20 мг/5 мг бір таблеткасы немесе Дуплекор® препаратының 20 мг/10 мг бір таблеткасы болып табылады.

Тәуліктік ең жоғары дозасы тәулігіне бір рет Дуплекор® препаратының 20 мг/10 мг бір таблеткасын құрайды.

Препаратты ем-дәмді, дене жүктемесін, семіздігі бар емделушілерде дене салмағын төмендету, шылым шегуден бас тарту сияқтыларды қоса, дәрі-дәрмекке жатпайтын заттармен емдеуді үйлестіре қолданады. Артериялық гипертензиясы бар емделушілерде 5 мг/10 мг (ем басында) дозада қолданғанда АҚ әрбір 2-4 аптада бақылау керек және қажет болғанда дозаны тәулігіне 10 мг/10 мг дейін арттыруға болады. ЖИА тәулігіне бір рет 10 мг/5 мг дозада ұсынылады.

Егде жастағы емделушілер
Дуплекор® препаратының дозасын түзету талап етілмейді.

Бауыр функциясы бұзылуы бар емделушілер
Дуплекорды® белсенді фазадағы бауыр ауруы бар немесе қан сарысуындағы «бауыр» ферменттері белсенділігінің қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) 3 есе асатын тұрақты жоғарылауы бар емделушілерге қолдануға болмайды.

Бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілер
Препарат дозасын түзету талап етілмейді.

Взаимодействие с лекарствами

Взаимодействие препарата Дуплекор® с другими лекарственными средствами специально не изучалось, но проводились исследования каждого из компонентов в отдельности.

Возможные взаимодействия с амлодипином

Применение следующих комбинаций лекарственных средств не рекомендовано

Инфузионный раствор дантролена: следует избегать одновременного применения амлодипина и дантролена, отмечалась фибрилляция желудочков.

Применение следующих комбинаций следует проводить с особой осторожностью

Баклофен: Усиливается гипотензивный эффект. В данном случае может потребоваться контроль АД и снижение дозы гипотензивного лекарственного средства.

Ингибиторы изофермента CYP3A4: при одновременном применении ингибитора изофермента CYP3A4 эритромицина здоровыми добровольцами молодого возраста и ингибитора изофермента CYP3A4 дилтиазема пациентами пожилого возраста отмечалось увеличение концентрации амлодипина в плазме крови на 22 % и 50 % соответственно.

Однако клиническая значимость этих данных неизвестна. Нельзя исключать, что мощные ингибиторы изофермента CYP3A4 (например, кетоконазол, итраконазол, ритонавир) могут увеличивать концентрации амлодипина в плазме крови в большей степени, нежели дилтиазем.

Индукторы изофермента CYP3A4: противоэпилептические средства (например, карбамазепин, фенобарбитал, фенитоин, фосфенитоин, примидон), рифампицин: из-за индуцирования метаболизма амлодипина можно ожидать снижение концентрации блокаторов «медленных» кальциевых каналов (в частности амлодипина) в плазме крови. В случае приема указанных выше индукторов изофермента CYP3A4 рекомендуется клиническое наблюдение и при необходимости коррекция дозы амлодипина, в противном случае одновременный прием индуктора изофермента CYP3A4 следует прекратить.

Применение следующих комбинаций допустимо

Блокаторы α-1-адренорецепторов (празозин, альфузозин, доксазозин, тамсулозин, теразозин): можно ожидать усиления гипотензивного эффекта с риском развития выраженной ортостатической гипотензии.

Амифостин: усиление гипотензивного эффекта из-за проявления нежелательных явлений амифостина.

Трициклические антидепрессанты / нейролептики: увеличивается риск развития артериальной гипотензии или ортостатической гипотензии (аддитивный эффект).

Бета-адреноблокаторы (бисопролол, карведилол, метопролол): риск развития артериальной гипотензии или сердечной недостаточности в случае латентной или неконтролируемой сердечной недостаточности (отрицательный инотропный эффект бета - адреноблокаторов может усиливаться). В случае одновременного применения амлодипина и бета-адреноблокаторов симпатические рефлекторные реакции, проявляющиеся как результат чрезмерного гемодинамического эффекта, могут ослабевать.

Кортикостероиды, тетракозактид: гипотензивный эффект может ослабевать из-за снижения абсорбции натрия и воды, вызываемого глюкокортикостероидами.

Другие гипотензивные средства: сопутствующий прием гипотензивных средств (бета - адреноблокаторы, антагонисты рецептора ангиотензина II, диуретики, ингибиторы ангиотензинпревращающего фермента (АПФ)) может усиливать гипотензивный эффект амлодипина. Одновременное применение с нитратами или другими сосудорасширяющими средствами может привести к дополнительному снижению АД.

Силденафил: при первичной артериальной гипертензии однократный прием 100 мг силденафила не оказывал влияния на фармакокинетические параметры амлодипина. При приеме амлодипина в комбинации с силденафилом каждое лекарственное средство снижает АД независимо от другого.

Циметидин, аторвастатин, алюминий - или магнийсодержащие антациды, грейпфрутовый сок не оказывают влияния на фармакокинетику амлодипина.

Возможные взаимодействия с аторвастатином

Применение следующих комбинаций противопоказано

Итраконазол, кетоконазол, телитромицин: риск дозозависимых нежелательных явлений, например, рабдомиолиза, увеличивается (снижается метаболизм аторвастатина в печени).

Гемфиброзил и другие производные фиброевой кислоты: риск дозозависимых нежелательных явлений, например, рабдомиолиза, увеличивается (снижается метаболизм аторвастатина в печени).

Применение следующих комбинаций следует осуществлять с особой осторожностью

Ингибиторы изоферментов или системы цитохрома Р450 ЗА4: аторвастатин метаболизируется с помощью изоферментов системы цитохрома Р450, CYP 3A4. Эритромицин, ингибитор CYP 3A4, повышал концентрацию аторвастатина в плазме крови на 40 %. Одновременный прием аторвастатина и ингибиторов CYP 3A4, некоторых макролидных антибиотиков (например, эритромицина, кларитромицина), иммунодепрессантов (циклоспорина), противогрибковых средств, относящихся к азолам (например, итраконазола, кетоконазола), амиодарона, ингибиторов протеаз или антидепрессантов, нефазодона, может привести к взаимодействию, которое приведет к повышению концентрации аторвастатина в плазме крови. Поэтому одновременное применение с указанными препаратами следует осуществлять с осторожностью.

Индукторы изоферментов системы цитохрома Р450 ЗА4: одновременное применение аторвастатина и индукторов изоферментов системы цитохрома Р450 ЗА4 (например, фенитоина, рифампицина) может привести к значительному снижению концентрации аторвастатина в плазме крови. Вследствие наличия двойного механизма взаимодействия рифампицина (индукция ферментов системы цитохрома Р450 ЗА4 и ингибирование переносчика захвата гепатоцита ОАТР1В1), совместное применение аторвастатина и рифампицина приводило к среднему увеличению параметров Сmах и AUC аторвастатина на 12 и 90 %, соответственно. Напротив, прием аторвастатина через некоторое время после приема рифампицина сопровождался значительным снижением (приблизительно на 80 %) концентрации аторвастатина в плазме крови.

Ингибиторы протеазы: Одновременный прием аторвастатина и ингибиторов протеазы, известных ингибиторов цитохрома P450 3A4, сопровождалось двукратным увеличением концентрации аторвастатина в плазме крови.
Варфарин: прием аторвастатина совместно с варфарином может привести к усилению антикоагулянтного эффекта с риском развития кровотечения. Пациенты, получающие варфарин, должны находиться под наблюдением врача, поскольку может потребоваться коррекция дозы антикоагулянта.

Никотиновая кислота: гиполипидемические дозы никотиновой кислоты (более 1г/сут) могут повысить риск развития миопатии при одновременном приеме с ингибиторами ГМГ-КоА редуктазы. Редко, как следствие рабдомиолиза и миоглобинурии, может развиться почечная недостаточность. Поэтому необходимо рассмотреть соотношение «польза - риск» одновременного применения аторвастатина и никотиновой кислоты в липидоснижающих дозах.

Применение следующих комбинаций допустимо

Антациды: одновременный прием внутрь суспензии, содержащей магния и алюминия гидроксиды, снижал концентрацию аторвастатина в плазме крови примерно на 35 %, однако степень уменьшения содержания ХС ЛПНП при этом не менялась.

Грейпфрутовый сок: грейпфрутовый сок содержит один или более компонентов, которые ингибируют CYP3A4 и, поэтому, может приводить к увеличению концентраций в плазме крови лекарственных средств, метаболизм которых протекает с помощью изоферментов системы цитохрома CYP3A4. Потребление одного стакана (240 мл) грейпфрутового сока приводило к увеличению AUC аторвастатина на 37 % и к снижению AUC активного орто-гидрокси- метаболита аторвастатина на 20,4 %. Однако, большие количества грейпфрутового сока (более 1,2 л в сутки в течение 5 дней) увеличивают AUC аторвастатина в 2,5 раза и AUC активных ингибиторов ГМГ-КоА редуктазы (аторвастатин и метаболиты) в 1,3 раза.

Одновременный прием больших количеств грейпфрутового сока и аторвастатина не рекомендуется.

Пероральные контрацептивы: применение аторвастатина совместно с пероральным контрацептивом, содержащим норэтистерон и этинилэстрадиол, приводило к повышению концентраций норэтистерона и этинилэстрадиола в плазме крови. Этот эффект следует учитывать при выборе перорального контрацептива для женщины, получающей аторвастатин.

Колестипол: гиполипидемический эффект комбинации с колестиполом превосходит таковой для каждого препарата в отдельности, несмотря на снижение концентрации аторвастатина на 25 % при его одновременном использовании с колестиполом.

Другие взаимодействия

Антипирин (феназон): одновременный прием многократных доз аторвастатина и феназона выявил незначительный эффект на клиренс феназона, либо отсутствие данного эффекта.

Для аторвастатина не отмечено взаимодействия нестероидными противовоспалительными препаратами, антибиотиками, гипогликемическими препаратами, циметидином, антигипертензивными средствами.
Дуплекор® препаратының басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі арнайы зерттелмеген, бірақ компоненттерінің әрқайсысына жеке дара зерттеу жүргізілген.

Амлодипинмен болуы мүмкін өзара әрекеттесулері

Дәрілік заттардың төмендегі біріктірілімін қолдану ұсынылмайды

Дантроленның инфузиялық ерітіндісі: амлодипин мен дантроленды бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек, қарыншалық фибрилляция анықталған.

Төмендегі біріктірілімді қолдануды ерекше сақтықпен жүргізу керек

Баклофен: Гипотензиялық әсері күшейеді. Бұл жағдайда АҚ бақылау және гипотензиялық дәрілік заттардың дозасын төмендету талап етілуі мүмкін.

CYP3A4 изоферменті тежегіштері: эритромициннің CYP3A4 изоферменті тежегіштерін дені сау жас еріктілерде бір мезгілде қолданғанда және егде жастағы емделушілерде дилтиаземнің CYP3A4 изоферменті тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы амлодипин концентрациясының тиісінше 22 % және 50 % ұлғайғаны анықталды.

Алайда бұл деректердің клиникалық маңызы белгісіз. CYP3A4 изоферментінің қуатты тежегіштерінің (мысалы, кетоконазол, итраконазол, ритонавир) дилтиаземге қарағанда қан плазмасындағы амлодипин концентрациясын үлкен дәрежеде ұлғайтуы мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.

CYP3A4 изоферменті индукторлары: эпилепсиға қарсы дәрілер (мысалы, карбамазепин, фенобарбитал, фенитоин, фосфенитоин, примидон), рифампицин: амлодипин метаболизмі индукциялануынан қан плазмасындағы «баяу» кальций өзекшелері блокаторларының концентрациясы төмендеуін күтуге болады. Жоғарыда көрсетілген CYP3A4 изоферменті индукторларын қабылдаған жағдайда клиникалық бақылау және қажет болғанда амлодипин дозасын түзету ұсынылады, олай болмаған жағдайда CYP3A4 изоферменті индукторын бір мезгілде қабылдауды тоқтату керек.

Төмендегі біріктірілімдерде қолдануға болады

α-1-адренорецепторлар блокаторлары (празозин, альфузозин, доксазозин, тамсулозин, теразозин): айқын ортостатикалық гипотензия даму қаупі бар гипотензивтік әсердің күшеюін күтуге болады.

Амифостин: амифостиннің қолайсыз құбылыстары білінуіне байланысты гипотензивтік әсердің күшеюі.

Үшциклдық антидепрессанттар / нейролептиктер: артериялық гипотензия немесе ортостатикалық гипотензия даму қаупі ұлғаяды (аддитивтік әсер).

Бета-адреноблокаторлар (бисопролол, карведилол, метопролол): жасырын немесе бақыланбайтын (бета – адреноблокаторлардың теріс инотроптық әсері күшеюі мүмкін) жүрек жеткіліксіздігі жағдайындағы артериялық гипотензия немесе жүрек жеткіліксіздігі даму қаупі. Амлодипин мен бета-адреноблокаторларды бір мезгілде қолданған жағдайларда шамадан тыс гемодинамикалық әсер нәтижесінде білінетін симпатикалық рефлекторлық реакциялар әлсізденуі мүмкін.

Кортикостероидтар, тетракозактид: глюкокортикостероидтардан туындайтын натрий мен судың сіңуі төмендеуінен гипотензивтік әсері әлсіреуі мүмкін.

Басқа да гипотензиялық дәрілер: гипотензиялық дәрілерді (бета - адреноблокаторлар, ангиотензин II рецепторларының антагонистері, диуретиктер, ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштері (АӨФ)) қатарлас қабылдау амлодипиннің гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Нитраттармен немесе басқа да тамыр кеңейтетін дәрілермен бір мезгілде қолдану АҚ қосымша төмендеуіне алып келуі мүмкін.

Силденафил: біріншілік артериялық гипертензияда 100 мг силденафилді бір рет қабылдау амлодипиннің фармакокинетикалық параметрлеріне әсер етпеді. Амлодипинді силденафилмен біріктірілімде қабылдауда әрбір дәрілік зат АҚ бір біріне байланыссыз төмендетеді.

Циметидин, аторвастатин, алюминий – немесе құрамында магний бар антацидтер, грейпфрут шырыны амлодипин фармакокинетикасына әсер етпейді.

Аторвастатинмен болуы мүмкін өзара әрекеттесулер

Төмендегі біріктірілімдерді қолдануға болмайды

Итраконазол, кетоконазол, телитромицин: дозаға тәуелді қолайсыз құбылыстар қаупі, мысалы, рабдомиолиз, артады (аторвастатиннің бауырдағы метаболизмі төмендейді).

Гемфиброзил және фиброй қышқылының басқа да туындылары: дозаға тәуелді қолайсыз құбылыстар қаупі, мысалы, рабдомиолиз, артады (аторвастатиннің бауырдағы метаболизмі төмендейді).

Төмендегі біріктірілімді қолдануды ерекше сақтықпен жүргізу керек

Изоферменттердің немесе Р450 ЗА4 цитохромы жүйесі тежегіштері: аторвастатин Р450 цитохромы, CYP 3A4 жүйесі изоферменттері көмегімен метаболизденеді. Эритромицин, CYP 3A4 тежегіштері, қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясын 40 % жоғарылатты. Аторвастатинді және CYP 3A4 тежегіштерін, кейбір макролидтік антибиотиктерді (мысалы, эритромицин, кларитромицин), иммунодепрессанттарды (циклоспорин), азолдарға қатысты зеңге қарсы дәрілерді (мысалы, итраконазол, кетоконазол), амиодарон, протеаза тежегіштерін немесе антидепрессанттарды, нефазодонды бір уақытта қабылдау қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының жоғарылауына алып келетін өзара әрекеттесуге алып келуі мүмкін. Сондықтан көрсетілген препараттар мен бір уақытта қолдануды сақтықпен жүргізу керек.

Р450 ЗА4 цитохромы жүйесі изоферменттері индукторлары: аторвастатин мен Р450 ЗА4 цитохромы жүйесі изоферменттері индукторларын (мысалы, фенитоин, рифампицин) бір уақытта қолдану қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының елеулі төмендеуіне алып келуі мүмкін. Рифампициннің өзара әрекеттесуінің қосарлы механизмі болуының салдары (Р450 ЗА4 цитохромы жүйесі ферменттері индукциясы және ОАТР1В1 гепатоцитін қармау тасымалдаушысын тежеу), аторвастатин мен рифампицинді бірге қолдану аторвастатиннің Сmах және AUC параметрлерінің тиісінше 12 және 90 %-ға орташа ұлғаюына алып келді. Керісінше, аторвастатинді рифампицин қабылдаудан кейін біршама уақыттан соң қабылдау қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының елеулі төмендеуімен (шамамен 80 %) бірге жүрді.

Протеаза тежегіштері: аторвастатин мен протеаза тежегіштерін, P450 3A4 цитохромы белгілі тежегіштерін бір уақытта қабылдау қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының екі есе артуымен бірге жүрді.

Варфарин: аторвастатинді варфаринмен бірге қабылдау қан кету дамуы қаупі бар антикоагулянттық әсердің күшеюіне алып келуі мүмкін. Варфарин қабылдаушы емделушілер антикоагулянт дозасын түзету талап етілуі мүмкіндігінен дәрігер бақылауында болуы тиіс.

Никотин қышқылы: никотин қышқылының гиполипидемиялық дозасы (1г/тәуліктен астам) ГМГ-КоА редуктаза тежегіштерімен бір уақытта қабылдағанда миопатия даму қаупін жоғарылатуы мүмкін. Рабдомиолиз бен миоглобинурия салдары ретінде бүйрек жеткіліксіздігі даму мүмкіндігі сирек болады. Сондықтан аторвастатин мен никотин қышқылын липидтерді төмендететін дозаларда бір мезгілде қолданудың «пайда-қауіп» арақатынасын қарастыру керек.

Төмендегі біріктірілімдерде қолдануға болады

Антацидтер: құрамында магний және алюминий гидроксиді бар суспензияны ішке бір мезгілде қабылдау қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясын шамамен 35 %-ға төмендетті, алайда бұл арада ХС ТТЛП мөлшерінің азаю дәрежесі өзгермеген.

Грейпфрут шырыны: грейпфрут шырынының құрамында CYP3A4 тежейтін бір немесе одан да көп компоненттер бар, және сондықтан метаболизмі CYP3A4 цитохромы жүйесі изоферменттері көмегімен жүретін дәрілік заттардың қан плазмасындағы концентрациясының артуына алып келуі мүмкін. Грейпфрут шырынының бір стақанын (240 мл) ішу аторвастатиннің AUC 37 %-ға ұлғаюына және аторвастатиннің белсенді орто-гидрокси- метаболитінің AUC 20,4 %-ға төмендеуіне алып келді.

Алайда грейпфрут шырынының көп мөлшері (5 күн бойына тәулігіне 1,2 л астам) аторвастатиннің AUC 2,5 есеге және ГМГ-КоА редуктаза (аторвастатин және метаболиттер) белсенді тежегіштерінің AUC 1,3 есе ұлғайтады.

Грейпфрут шырынының көп мөлшерін және аторвастатинді бір уақытта қабылдау ұсынылмайды.

Пероральді контрацептивтер: аторвастатинді құрамында норэтистерон және этинилэстрадиол бар пероральді контрацептивтермен бірге қолдану қан плазмасындағы норэтистерон және этинилэстрадиол концентрациясының жоғарылауына алып келді. Бұл әсерді аторвастатин қабылдайтын әйелдер үшін пероральді контрацептивтер таңдағанда ескеру керек.

Колестипол: колестиполмен бір мезгілде пайдаланғанда аторвастатин концентрациясының 25 %-ға төмендеуіне қарамастан, колестиполмен біріктіріліміндегі гиполипидемиялық әсері әрбір препарат үшін жеке дара алғанға қарағанда жоғары болады.

Басқа да өзара әрекеттесулер

Антипирин (феназон): аторвастатин мен феназонның көп реттік дозасын бір мезгілде қабылдағанда феназонның клиренсіне елеусіз әсері, болмаса бұл әсердің болмағаны анықталды.

Аторвастатин үшін қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен, антибиотиктермен, гипогликемиялық препараттармен, циметидинмен, антигипертензиялық дәрілермен өзара әрекеттесуі анықталмаған.

Передозировка дуплекором в таблетках

Сведений о передозировке препарата нет.

Как амлодипин, так и аторвастатин активно связываются с белками плазмы крови, поэтому существенное увеличение клиренса комбинированного препарата при гемодиализе маловероятно.

Симптомы: чрезмерная периферическая вазодилатация, приводящая к рефлекторной тахикардии, и выраженное и стойкое снижение АД, в том числе с развитием шока и летального исхода.

Лечение: прием активированного угля сразу или в течение 2 ч после приема амлодипина в дозе 10 мг приводит к значительной задержке всасывания препарата. В некоторых случаях может быть эффективным промывание желудка. Выраженное снижение АД, вызванное передозировкой амлодипина, требует проведения активных мероприятий, направленных на поддержание функции сердечно-сосудистой системы, включая контроль показателей работы сердца и легких, возвышенного положения конечностей и контроль объема циркулирующей крови и диуреза. Для восстановления тонуса сосудов и АД может быть полезным применение сосудосуживающего препарата, если нет противопоказаний к его назначению, для устранения последствий блокады кальциевых каналов - в/в введение кальция глюконата.

Следует проводить оценку функции печени и определять активность креатинфосфокиназы (КФК) в сыворотке крови.
Препараттың артық дозалануы туралы мәліметтер жоқ.

Амлодипин сияқты, аторвастатин де қан плазмасы ақуыздарымен белсенді байланысады, сондықтан гемодиализде біріктірілген препараттың клиренсінің елеулі ұлғаю ықтималдығы аз.

Симптомдары: рефлекторлық тахикардияға алып келетін шамадан тыс шеткергі вазодилатация және АҚ айқын және тұрақты төмендеуі, оның ішінде шок дамуымен және өліммен аяқталуы бар.

Емі: 10 мг дозада амлодипин қабылданғаннан кейін дереу немесе 2 сағ ішінде белсендірілген көмір қабылдау препарат сіңуінің елеулі іркілуіне алып келеді. Кейбір жағдайларда асқазан шаю тиімді болуы мүмкін. Амлодипиннің артық дозалануынан туындаған АҚ айқын төмендеуі жүрек пен өқпе жұмыстарының көрсеткіштерін, аяқты жоғарылатып қоюды және айналымдағы қан көлемін бақылауды және диурезді қоса, жүрек-қан тамырлар жүйесі функциясын демеуге бағытталған белсенді шараларды жүргізуді талап етеді. Тамырлар тонусы мен АҚ қалпына келтіру үшін тамырды тарылтатын препарат қолдану пайдалы болуы мүмкін, егер оның тағайындалуына қарсы көрсетілім болмаса, кальций өзекшелері блокадасы салдарын жою үшін - кальций глюконатын к/і енгізеді.

Бауыр функциясын бағалауды жүргізу және қан сарысуындағы креатинфосфокиназа (КФК) белсенділігін анықтау керек.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Аторвастатин

Всасывание: Аторвастатин быстро всасывается после приема внутрь; максимальные концентрации в плазме достигаются в течение 1-2 часов. Степень абсорбции увеличивается в зависимости от дозы аторвастатина. Абсолютная биодоступность аторвастатина составляет приблизительно 12 %, а системная биодоступность ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА-редуктаз - приблизительно 30 %. Низкая системная биодоступность обусловлена пресистемным метаболизмом (всасыванием) в слизистой оболочке желудочно-кишечного тракта и/или метаболизмом при «первичном прохождении» через печень.

Распределение: Средний объем распределения аторвастатина составляет приблизительно 381 л. Аторвастатин более чем на 98 % связывается с белками плазмы крови.

Метаболизм: Аторвастатин метаболизируется с помощью изоферментов системы цитохрома Р450 ЗА4 до орто- и парагидроксилированных производных и различных продуктов бета-окисления. Кроме других путей метаболизма, эти продукты в дальнейшем метаболизируются посредством конъюгации с глюкоронидом. In vitro, ингибирование ГМГ-КоА редуктазы орто- и парагидроксилированными метаболитами эквивалентно ингибированию, наблюдающемуся для аторвастатина. Примерно 70 % снижения активности ГМГ-КоА-редуктазы происходит за счет действия активных циркулирующих метаболитов.

Выведение: Аторвастатин выводится в основном с желчью после печеночного и/или внепеченочного метаболизма. Однако лекарственное средство, по-видимому, не подвергается существенной кишечно-печеночной рециркуляции. Средний период полувыведения аторвастатина из плазмы крови составляет приблизительно 14 часов. Вследствие действия активных метаболитов период половинного снижения ингибирующей активности ГМГ-КоА редуктазы составляет приблизительно 20 - 30 часов.

Особые популяции пациентов

Пациенты пожилого возраста
Концентрации аторвастатина и его метаболитов в плазме крови у пациентов пожилого возраста выше, чем у лиц молодого возраста, хотя гиполипидемические эффекты сопоставимы с таковыми у молодых.

Пол
Концентрация аторвастатина в плазме крови у женщин отличается от таковой у мужчин (максимальная концентрация (Сmах) у женщин примерно на 20 % выше, а площадь под кривой «концентрация-время» (AUC) на 10 % ниже), однако клинически значимых различий влияния препарата на липидный обмен у мужчин и женщин не выявлено.

Пациенты детского возраста
Для данной популяции пациентов фармакокинетичекие данные отсутствуют.

Пациенты с нарушениями функции почек
Заболевания почек не влияют на концентрацию аторвастатина в плазме крови, в связи с этим коррекции дозы у пациентов с нарушением функции почек не требуется.

Пациенты с нарушениями функции печени
Концентрации аторвастатина и его метаболитов в плазме крови значительно повышены (Стах приблизительно в 16 раз, AUC - в 11 раз) у пациентов с хроническим заболеванием печени, вызванным чрезмерным употреблением алкоголя (класс В по классификации Чайлд-Пью).

Амлодипин

Всасывание:
После приема внутрь амлодипин хорошо всасывается, максимальная концентрация в плазме достигается через 6 - 12 часов. Абсолютная биодоступность 64 - 80 %. Биодоступность амлодипина не изменяется при приеме пищи.

Распределение:
Объем распределения составляет приблизительно 21 л/кг. Приблизительно 97 % циркулирующего амлодипина связывается с белками плазмы крови. Равновесные концентрации амлодипина в плазме крови достигаются через 7 - 8 дней регулярного приема лекарственного средства.

Метаболизм и выведение:
Амлодипин метаболизируется в печени с образованием неактивных метаболитов, 10 % неизмененного амлодипина и 60 % метаболитов выводятся почками. Выведение из плазмы крови является двухфазным с конечным периодом полувыведения приблизительно 30 - 50 часов.

Особые популяции пациентов

Возраст, сердечная недостаточность
Время, необходимое для достижения Сmах амлодипина в плазме крови, практически не зависит от возраста. У пациентов пожилого возраста отмечена тенденция к снижению клиренса амлодипина, что приводит к увеличению AUC и периода полувыведения (T½). У пациентов различных возрастных групп с хронической сердечной недостаточностью (ХСН) наблюдалось увеличение AUC и T½. Подобное увеличение AUC отмечалось у пациентов с печеночной недостаточностью.

Нарушения функции почек
Концентрации амлодипина в плазме не зависят от степени почечной недостаточности. Пациенты с нарушениями функции почек могут принимать обычные начальные дозы препарата. Амлодипин не выводится при диализе.

Нарушения функции печени
У пациентов с нарушениями функции печени период полувыведения увеличивается.
Аторвастатин

Сіңуі: Аторвастатин ішке қабылдағаннан кейін тез сіңеді; плазмадағы ең жоғары концентрациясына 1-2 сағат ішінде жетеді. Сіңу дәрежесі аторвастатин дозасына байланысты ұлғаяды. Аторвастатиннің абсолютті биожетімділігі шамамен 12 % құрайды, ал ГМГ-КоА-редуктазаға қатысты белсенділігін тежегіш жүйелі биожетімділігі – шамамен 30 %. Жүйелі биожетімділігінің төмендігі асқазан-ішек жолының шырышты қабығында және/немесе бауыр арқылы «алғаш өту» кезінде жүйеалды метаболизмі (сіңуімен) арқылы болады.

Таралуы: Аторвастатиннің орташа таралу көлемі шамамен 381 л құрайды. Аторвастатин қан плазмасы ақуыздарымен 98 %-дан астамға байланысады.

Метаболизмі: Аторвастатин Р450 ЗА4 цитохромының изоферменттер жүйесі көмегімен орто- және парагидроксилденген туындылары және бета-тотығудың әртүрлі өнімдеріне дейін метаболизденеді. Метаболизмнің басқа жолдарынан бөтен бұл өнімдер одан әрі қарай глюкоронидпен конъюгациялану арқылы метаболизденеді. In vitro ГМГ-КоА-редуктазаны орто- және парагидроксилденген метаболиттермен тежеу аторвастатин үшін байқалатын тежеуге баламалы. ГМГ-КоА-редуктаза белсенділігінің шамамен 70 % төмендеуі айналымдағы белсенді метаболиттер әсері есебінен жүреді.

Шығарылуы: Аторвастатин негізінен бауырдағы және/немесе бауырдан тыс метаболизмнен кейін өтпен шығарылады. Алайда дәрілік зат шамасы, ішек-бауырдың елеулі кері айналымына ұшырамайды. Аторвастатиннің қан плазмасынан орташа жартылай шығарылу кезеңі шамамен 14 сағатты құрайды. Белсенді метаболиттердің әсері салдарынан ГМГ-КоА-редуктазаның тежегіш белсенділігінің жартылай төмендеу кезеңі 20 – 30 сағатқа жуықты құрайды.

Емделушілердің ерекше популяциясы

Егде жастағы емделушілер
Егде жастағы емделушілердің гиполипидемиялық тиімділігі дәл сондай жастардағымен салыстырарлық болса да, қан плазмасындағы аторвастатиннің және оның метаболиттерінің концентрациясы жас адамдағыға қарағанда жоғары.

Жынысы
Әйелдердің қан плазмасындағы аторвастатиннің концентрациясының дәл сондай ерлердегіге (әйелдердегі ең жоғары концентрациясы (Сmах) шамамен 20 %-ға жоғары, ал «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) 10 %-ға төмен) қарағанда айырмашылығы бар, алайда препараттың ерлер мен әйелдердегі липид алмасуына әсерінің клиникалық елеулі айырмашылығы анықталмаған.

Балалық жастағы емделушілер
Бұл популяциядағы емделушілер үшін фармакокинетикалық деректер жоқ.

Бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілер
Бүйрек аурулары қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясына әсер етпейді, осыған байланысты бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілерде доза түзету талап етілмейді.

Бауыр функциясы бұзылуы бар емделушілер
Алкогольді шамадан тыс пайдаланудан туындаған созылмалы бауыр аурулары бар емделушілерде (Чайлд-Пью жіктемесі бойынша В класы) қан плазмасындағы аторвастатин және оның метаболиттерінің концентрациясы елеулі жоғарылаған (Стах шамамен 16 есе, AUC – 11 есе).

Амлодипин

Сіңуі:
Амлодипин ішке қабылдағаннан кейін жақсы сіңеді, плазмадағы ең жоғары концентрациясына 6-12 сағатта жетеді. Абсолютті биожетімділігі 64 - 80 %. Амлодипиннің биожетімділігі тамақ ішкенде өзгермейді.

Таралуы:
Таралу көлемі шамамен 21 л/кг құрайды. Айналымдағы амлодипиннің шамамен 97 % қан плазмасындағы ақуыздармен байланысады. Амлодипин қан плазмасындағы тепе-тең концентрациясына дәрілік затты ұдайы қабылдауда 7 - 8 күннен кейін жетеді.

Метаболизм және шығарылуы:
Амлодипин бауырда белсенді емес метаболиттер түзе отырып метаболизденеді, 10 % өзгермеген амлодипин және 60 % метаболиттер бүйрекпен шығарылады. Қан плазмасынан шығарылуы ақырғы жартылай шығарылу кезеңі шамамен 30 - 50 сағаттық екі фазалы болып табылады.

Емделушілердің ерекше популяциясы

Жасы, жүрек жеткіліксіздігі
Амлодипин қан плазмасындағы Сmах жетуі үшін қажет уақыт іс жүзінде жасқа байланысты емес. Егде жастағы емделушілерде амлодипин клиренсінің төмендеуіне тенденция анықталған, AUC және жартылай шығарылу кезеңі (T½) ұлғаюына алып келеді. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (СЖЖ) бар жасы әртүрлі топтағы емделушілерде AUC және T½ ұлғаюы байқалған. Бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде AUC осындай ұлғаюы анықталған.

Бүйрек функциясы бұзылуы
Плазмадағы амлодипин концентрациясы бүйрек жеткіліксіздігі дәрежесіне байланысты емес. Бүйрек функциясы бұзылуы бар емделушілер препараттың әдеттегі бастапқы дозасын қабылдауына болады. Амлодипин диализде шығарылмайды.

Бауыр функциясы бұзылуы
Бауыр функциясы бұзылуы бар емделушілерде жартылай шығарылу кезеңі ұлғаяды.

Фармакодинамика

Комбинированный препарат: аторвастатин - гиполипидемическое средство, ингибитор ГМГ-КоА (З-гидрокси-3-метилглютарилкоэнзим А) редуктазы, амлодипин - производное дигидропиридина, блокатор «медленных» кальциевых каналов (БМКК). Терапия комбинированным препаратом приводит к дозозависимому снижению систолического и диастолического артериального давления (АД) и концентрации холестерина липопротеинов низкой плотности (ХС ЛПНП).

Аторвастатин

Аторвастатин селективно и конкурентно ингибирует ГМГ-КоА-редуктазу, которая катализирует превращение 3-гидрокси-3-метилглютарилкоэнзима А в мевалоновую кислоту - предшественник стероидов, включая холестерин (ХС). Триглицериды и холестерин в печени включаются в состав холестерина липопротеинов очень низкой плотности (ХС ЛПОНП), поступают в плазму крови и транспортируются к периферическим тканям. Холестерин липопротеинов низкой плотности (ХС ЛПНП) образуются из ХС ЛПОНП в ходе взаимодействия с ХС ЛПНП-рецепторами, характеризующимися высоким сродством к данным липопротеидам.

Аторвастатин снижает концентрации холестерина и липопротеинов в плазме крови путем ингибирования ГМГ-КоА редуктазы и синтеза холестерина в печени и увеличении числа «печеночных» ХС ЛПНП-рецепторов на поверхности клетки, что приводит к усилению захвата и катаболизма ХС ЛПНП. Аторвастатин снижает образование ХС ЛПНП, обеспечивает значительное и стойкое повышение активности ХС ЛПНП-рецепторов, в сочетании с благоприятным изменением качества ЛПНП частиц.

Снижает концентрации общего холестерина (30 - 46 %), холестерина ЛПНП (41 - 61 %), аполипопротеина В (34 - 50 %) и триглицеридов (14 - 33 %), при этом приводя к увеличению концентрации холестерина липопротеинов высокой плотности (ХС ЛПВП) и аполипопротеина А1. Данные результаты одинаковы для пациентов с гетерозиготной наследственной гиперхолестеринемией, ненаследственными формами гиперхолестеринемии, а также смешанной гиперлипидемией, включая пациентов с сахарным диабетом 2 типа. Аторвастатин эффективен для снижения концентрации ХС ЛПНП у пациентов с гомозиготной наследственной гиперхолестеринемией, т. е. у популяции, обычно резистентной к терапии другими гиполипидемическими средствами.

Амлодипин

Амлодипин блокирует поступление ионов кальция через мембраны в гладкомышечные клетки миокарда и сосудов. Механизм гипотензивного действия амлодипина обусловлен прямым расслабляющим влиянием на гладкие мышцы сосудов. Точный механизм действия амлодипина при стенокардии окончательно не установлен, но амлодипин уменьшает ишемию следующими двумя путями: амлодипин расширяет периферические артериолы и таким образом снижает общее периферическое сопротивление сосудов (ОПСС), т. е. постнагрузку на сердце. Так как частота сердечных сокращений (ЧСС) не изменяется, уменьшение нагрузки на сердце приводит к снижению потребления энергии и потребности в кислороде.

Механизм действия амлодипина, включает в себя расширение главных коронарных артерий и коронарных артериол как в неизмененных, так и в ишемизированных зонах миокарда. Их дилатация увеличивает поступление кислорода в миокард у пациентов с вазоспастической стенокардией (стенокардия Принцметала или вариантная стенокардия). У пациентов с артериальной гипертензией прием амлодипина в разовой суточной дозе обеспечивает клинически значимое снижение АД на протяжении 24 ч как в положении «лежа», так и «стоя». Благодаря медленному началу действия амлодипин не вызывает острую артериальную гипотензию. У пациентов со стенокардией применение амлодипина 1 раз в сутки увеличивает время выполнения физической нагрузки, предотвращает развитие приступа стенокардии и депрессию сегмента ST (на 1 мм), снижает частоту приступов стенокардии и количество принимаемых таблеток короткодействующего нитроглицерина (подъязычного).

Амлодипин не оказывает неблагоприятного влияния на обмен веществ и липиды плазмы крови и может применяться у пациентов с сахарным диабетом и подагрой, а также у пациентов с бронхиальной астмой. У пациентов с сердечной недостаточностью II - IV функционального класса (по классификации NYHA) прием амлодипина не приводил к ухудшению клинического состояния (переносимости физической нагрузки, фракции выброса левого желудочка сердца и клинической симптоматики).
Біріктірілген препарат: аторвастатин – гиполипидемиялық дәрі, ГМГ-КоА (А З-гидрокси-3-метилглютарилкоэнзим) редуктаза тежегіші, амлодипин - дигидропиридин туындысы, кальций өзекшелерінің «баяу» блокаторы (КӨББ). Біріктірілген препаратпен емдеу систолалық және диастолалық артериялық қысымның (АҚ) және тығыздығы төмен липопротеиндер холестерині (ХС ТТЛП) концентрациясының дозаға тәуелді төмендеуіне алып келеді.

Аторвастатин

Аторвастатин 3-гидрокси-3-метилглютарилкоэнзимнің А холестеринді (ХС) қоса, стероидтардың ізашары – мевалон қышқылына айналуын катализдейтін ГМГ-КоА-редуктазаны іріктеп және бәсекелес тежейді. Триглицеридтер мен холестерин бауырда тығыздығы өте төмен липопротеиндер холестерині (ХС ТӨТЛП) құрамына кіреді, қан плазмасына түседі және шеткергі тіндерге тасымалданады. Тығыздығы төмен липопротеинді холестерин (ХС ТТЛП) ХС ТТЛП-рецепторларымен өзара әрекеттесу барысында осы липопротеидтерге жоғары тектестігімен сипатталатын ХС ТӨТЛП-ден түзіледі.

Аторвастатин, ГМГ-КоА-редуктазаны және бауырдағы холестерин синтезін тежей және жасушалар бетінде ХС ТТЛП - «бауырлық» рецепторлар санын арттыра отырып, қан плазмасында холестериннің және липопротеиндердің концентрациясын төмендетеді, бұл ХС ТТЛП қармаудың және катаболизмінің күшеюіне әкеледі. Аторвастатин ХС ТТЛП түзілуін төмендетеді, ХС ТТЛП-рецепторлары белсенділігінің елеулі және тұрақты жоғарылауын ТТЛП бөлшектері сапасының жағымды өзгерісімен үйлесімде қамтамасыз етеді. Жалпы холестериннің (30 - 46 %), ТТЛП холестериннің (41 - 61 %), В аполипопротеиннің (34 - 50 %) және триглицеридтердің (14 - 33 %) концентрациясын төмендетеді, бұл арада тығыздығы жоғары липопротеиндер холестерині (ХС ТЖЛП) және А1 аполипопротеин концентрациясын арттыруға әкеледі.

2 типті қант диабеті бар емделушілерді қоса, гетерозиготалы тұқым қуалайтын гиперхолестеринемиясы, гиперхолестеринемияның тұқым қуаламайтын түрі бар, сондай-ақ аралас гиперлипидемиялы емделушілер үшін бұл нәтижелер бірдей болады. Аторвастатин гомозиготалы тұқым қуалайтын гиперхолестеринемиясы бар емделушілерде, яғни әдетте басқа гиполипидемиялық дәрілермен емге төзімді популяцияларда ХС ТТЛП концентрациясын төмендету үшін тиімді.

Амлодипин

Амлодипин кальций иондарының миокард пен қан тамырларының тегіс бұлшықет жасушаларына жарғақша арқылы түсуін бөгейді. Амлодипиннің гипотензиялық әсерінің механизмі қан тамырларының тегіс бұлшықетін тікелей босаңсытатын әсерімен шартталған. Амлодипиннің стенокардиядағы әсер етуінің дәл механизмі нақты анықталмаған, бірақ амлодипин ишемияны төмендегі екі жолмен азайтады: амлодипин шеткергі артериолаларды кеңейтеді және осылайша тамырлардың жалпы шеткергі кедергісін (ЖШТК), яғни жүрекке кейінгі жүктемені төмендетеді.

Жүрек жиырылу жиілігі (ЖЖЖ) өзгермейтіндіктен, жүрекке жүктеме азаюы энергия тұтынудың және оттегіге қажеттіліктің төмендеуіне алып келеді. Амлодипиннің әсер ету механизміне негізгі коронарлық артериялардың кеңеюі және өзгермеген, сондай-ақ миокардтың аумағында ишемияланған коронарлық артериолалардың кеңеюі жатады. Олардың дилатациясы вазоспастикалық стенокардиясы (Принцметал стенокардиясы немесе варианттық стенокардия) бар емделушілерде миокардқа оттегі түсуін ұлғайтады. Артериялық гипертензиясы бар емделушілерде амлодипинді бір реттік тәуліктік дозада қабылдау «жатқан» және сондай-ақ «тұрған» қалыпта 24 сағат бойына АҚ клиникалық елеулі төмендеуін қамтамасыз етеді.

Бастапқы әсері баяу болғандықтан амлодипин жедел артериялық гипотензия туындатпайды. Стенокардиясы бар емделушілерде амлодипинді тәулігіне 1 рет қолдану дене жүктемесін орындау уақытын ұлғайтады, стенокардия ұстамасы дамуын және сегментінің ST (1 мм-ге) депрессиясын болдырмайды, стенокардия ұстамасы жиілігін төмендетеді және әсері қысқа мерзімді нитроглицерин (тіл астына салынатын) таблеткасының қабылданатын мөлшерін азайтады.

Амлодипин зат алмасуына және қан плазмасындағы липидтерге қолайсыз әсер етпейді және қант диабеті және подаграсы, сондай-ақ бронх демікпесі бар емделушілерде қолданылуы мүмкін. II - IV функционалдық класты (NYHA жіктемесі бойынша) жүрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде амлодипин қабылдау клиникалық жай-күйдің нашарлауына алып келмеді (дене жүктемесін көтере алу, жүректің сол жақ қарыншасының лықсыту фракциясы және клиникалық симптоматикалар).

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из фольги алюминиевой и пленки ПА/Ал/ПВХ. По 3 контурных упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в картонную пачку.
10 таблеткадан алюминий фольгадан және ПА/Ал/ПВХ үлбірден жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға салынған. 3 пішінді қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.